Realist-Smart | 45 minut temu | 2137 komentarzy | 2137 osób czyta to z parasolem w ręku
Bywa, że mecz zapowiada się na szachową partię, a kończy jak slapstick z udziałem Slapsticka, Pogody i Przypadku. W Jasle wszystko to zagrało razem – leje od rozgrzewki, goście wpadają na własne zasadzki, a JKS wygrywa 4:0, choć przez pierwsze minuty nikt nie wiedział, czy to futbol, czy pływanie synchronizowane.
Już na rozgrzewce komentatorzy zdążyli trzy razy przemoczyć notatki, więc pierwsze wrażenia były mocno wilgotne. Formacje? Proszę bardzo: gospodarze w klasycznym 4-4-2 (Sternberg – Barbaro, Grondzki, Korman, Pralnikov – Marowicz, Morgensztern, Ponarewicz, Protin – Kupcik, Perin), goście odważnie w 3-5-2 (Yulzari – Kyritsis, Hrastov, Renicz – Koumanidis, Billen, Stroebel, Berliner, Zank – Max, Kakáč). Deszcz postanowił jednak zostać dwunastym zawodnikiem i to po stronie gospodarzy – bo Kyritsis, Billen, Berliner, Zank i Barbaro swoje „specjalne umiejętności” mogli dziś schować do szatni razem z parasolami.
Trzecia minuta i już cyrk. Alejandro Stroebel czyści piłkę z pola karnego tak efektownie, że trafia w kolegę, a ta – jakby znała adres – turla się do siatki. Niemir Morgensztern cieszy się jak dziecko, które dostało loda, bo gol idzie na jego konto. Najszybsze prowadzenie w historii tego deszczu? Proszę bardzo. 1:0.
Cztery minuty później Ponarewicz dorzuca rożny na dalszy słupek, Gedeon Yulzari ma zasięg wzroku, ale nie rąk, a Gilberto Perin wbija główkę do pustej bramki. 2:0 i goście zaczynają wyglądać jakby zapomnieli o tylnich drzwiach – i to nie tylko w przenośni. W dziesiątej minucie Perin strzela z takim hukiem, że piłka odbija się od słupka i wraca z pretensjami.
Osiemnasta minuta – wejście smoka. Zenon Ponarewicz udowadnia, że ma płuca ze stali i strzela z 22 jardów tak, że bramkarz może tylko pomarzyć o paragonie. 3:0. Yulzari próbuje odpowiedzieć złośliwym uśmiechem w stronę Morgenszterna, ten się przestrasza i strzela… obok. Bramkarz gości w tym momencie mógłby krzyknąć: „dziękuję, do widzenia, następny!”
W 32. minucie Morgensztern wpada w pole karne, obrońca JKS go popycha, ten upada. Sędzia – ku zdziwieniu wszystkich – nie sięga po kartkę dla Stroebela, tylko każe grać dalej. Widocznie arbiter też był zaskoczony, że ktoś w tym deszczu jeszcze potrafi symulować.
Do przerwy 74% posiadania piłki dla gospodarzy. Statystyka godna hydrologa: JKS trzyma piłkę, goście trzymają się z dala od bramki.
Druga połowa – kabaret trwa. W 54. minucie Ponarewicz dostaje podanie jak od kuriera z dostawą do drzwi, strzela, ale piłka całuje słupek. Minutę później Hrastov posyła cross tak niechcący, że ten ląduje przed własnym bramkarzem – na szczęście dla gości, strzał JKS trafia prosto w ręce Yulzari, który w końcu wygląda jak bramkarz.
57. minuta: przepychanka, sędzia woła winnego, Emanuel Hrastov dostaje żółtą kartkę. 61. minuta: kontra JKS, Andrej Kupcik dostaje piłkę i strzela z taką eksplozją, że trafia w pierś bramkarza. Ten chyba przez chwilę myślał, że to deszcz, a to był po prostu Kupcik.
65. minuta: zmiana – schodzi Agaton Marowicz, wchodzi Alfred Palzewicz. Publiczność klaszcze, deszcz klaszcze głośniej.
68. minuta: Kyritsis postanawia zagrać w teatrze i dostaje żółtą kartkę za nurkowanie. Sędzia nie ma litości – na tym boisku nurkować można tylko w kałużach.
74. minuta: Pralnikov może dziękować bogu deszczu, że dostał tylko żółtą kartkę za celowe nadepnięcie na stopę rywala. W innym meczu byłoby to czerwone światło i do widzenia.
84. minuta – rozstrzygnięcie. Piękna kombinacja JKS, Ponarewicz dostaje piłkę w polu karnym i strzela tak, że Yulzari – mimo szczerych chęci – jest za krótki. 4:0. Ponarewicz ma dziś dublet i uśmiech, który rozświetla deszczowe niebo.
86. minuta: Morgensztern próbuje główkować, ale piłka odbija się od poprzeczki. Kibice wzdychają, deszcz nie.
Koniec – 4:0. Posiadanie w drugiej połowie: 82% dla gospodarzy. Sędzia kończy mecz, a goście mogą wracać do domu z myślą, że przynajmniej nie zmokli… no dobrze, zmokli.
Po meczu powiedzieli:
– „Ten samobój to był mój prezent na urodziny kolegi. Niestety, nie sprawdziłem daty” – skomentował Alejandro Stroebel, patrząc w kałużę.
– „Cieszyłem się jak dziecko, ale potem przypomniałem sobie, że to nie moja bramka. Trudno, i tak wpisali na moje konto” – dodał Niemir Morgensztern.
– „Deszcz padał, ale my graliśmy jakbyśmy mieli słońce w kieszeni” – stwierdził Zenon Ponarewicz, ocierając twarz z wody (i dumy).
– „Nie skomentuję. Idę się przebrać” – rzucił trener gości, znikając w tunelu szybciej niż piłka po strzale Perina.
– „Wygraliśmy, bo mieliśmy lepsze parasole. A poważnie – zagraliśmy koncert” – podsumował szkoleniowiec JKS, uśmiechając się szerzej niż słupek po strzale Kupcika.
Tabela się nie zmienia, ale w Jasle wszyscy zapamiętają ten mecz. Choćby dlatego, że był to jedyny mecz, w którym bramkarz gości mógłby dostać nagrodę za… najwięcej wyjętych piłek z siatki. I to bez ironii.>>
AI Asistent |
